تحریف از ماده حرف است و به معنی منحرف کردن و کج کردن یک چیز از مسیر و مجرای اصلی است. برخی از داستان‌هایی که به دروغ به زندگی سیدالشهدا (ع) نسبت می‌دهند، عبارتنداز:
 1- داستان عروسی قاسم (ع) که ظاهراً خیلی مستحدث است و از زمان قاجاریه تجاوز نمی‌کند. ( از زمان ملاحسین کاشفی ) 2- داستان فاطمه صغری (ع) در مدینه و خبر دادن مرغ بر او. 3- داستان دختر یهودی که فلج بود و قطره‌ای از خون اباعبدالله به وسیله یک مرغ به بدنش چکید و بهبود یافت. 4- حضور لیلا در کربلا و امر حضرت (ع) به او برود در یک خیمه جداگانه موی خود را پریشان کن. 5- داستان طفلی از ابی عبدالله که در شام از دنیا رفت و بهانه پدر می‌گرفت و سر پدر را آوردند و همان‌جا وفات یافت.

با سلام

دوستان قبل از اینکه به این سوال پاسخ دهم به چند شبهه جواب می دهم و در اخر جواب سوال را خدمتتان ارایه می کنم شاید برای خیلی ها این شبهه مطرح باشد که :

اگر زیبایی زن به مویش هست زیبایی مرد هم به مو است پس چرا زنان بایدمراعات حجاب نمایند ؟ حقیقت این است که قیاس کردن زیباییهای زن با مرد از نظر منطقی کار صحیحی نیست چرا که :

اولا : همه زیبایی زن و مرد تنها به موهایشان نیست

ثانیا : تفاوت بسیاری بین زن و مرد وجود دارد که چندان نیازی به توضیح ندارد .

ثالثا : پوشاندن موی زن مصالح فراوانی دارد که چنین مصالحی در مردان نیست، چون به طور غریزی مردان هستند که در طلب زنان هستند و این پوشش علاوه بر مصونیت بخشیدن به زنان انگیزه مردان را نیز فزونتر میسازد. حال این سوال مطرح می شود که :

چرا زنان باید حجاب داشته باشند تا مردان تحریک نشوند. مردان اگر می‌خواهند تحریک نشوند نگاه نکنند. چرا آزادی زنان محدود می‌شود؟ اولا حجاب مصونیت است‌،نه محدودیت‌. و اگر محدودیتی هم ایجاد شود .

 اوّلاً : هم برای زن است و هم مرد.

 ثانیاً : مانعی است در مقابل آزادی بی‌حد و حصر و بی‌بندوباری که عوارض بد آن دامنگیر همة افراد جامعه به خصوص خانمها می‌شود. البته اسلام از مرد نیز خواسته است که در برخورد با نامحرم چشمهای خود را به زیر اندازد و از نگاه بپرهیزد. و نیز در پوشیدن لباس‌، عفت و شؤون اسلامی را رعایت نماید. اما به هر حال‌، جمال زن و وضعیت جسمی و روحی او اقتضای رعایت بیشتر حجاب و حیا را دارد. افزون بر این‌، در صورت توجه زنان به مسائل عفاف و امنیت فردی و اجتماعی‌، این مسئله خود مانع بزرگی بر سر راه هوسبازان و فساد در جامعه می‌شود.

1. نماز، بالاترین وقت ملاقات و استحضار و حضور در محضر خدا است... نماز برای خضوع و خشوع جعل شده است با هم? مراتب خضوع و خشوع. [در محضر بهجت:1/222]

2. نماز، جامی است از اَلَذّ لذایذ [لذّت بخش ترین لذتها] که چنین خمری خوشگوار در عالمِ وجود نیست! [در محضر بهجت:1/222]

3. نماز، اعظم مظاهر عبودیّت است که در آن، توجه به حقّ می شود. [در محضر بهجت:2/377]

4. تمام لذتها روحی است؛ و آن چه از لذات که در طیب [عطر] و یا از راه نساء به صورت حلال تکوینا ً مطلوب است، بیش از آن و به مراتب بالاتر، در نماز است. [در محضر بهجت:2/392]

5. قُرب، مراتبی دارد و بالاترین آنها لقاء است. و هر مرتبه از مراتب قُرب را مقرّبی است که بالاترین آنها نماز است. [نکته های ناب: 78]

6. نماز، عروج مؤمن است و عروج، مستلزم قرب و لقاء است... مؤمن بعد از لقای او، نه تنها به سراغ حبشیّه [زن زشت، کنایه از غیر خدا] نخواهد رفت، که خیال او را هم نخواهد کرد. [نکته های ناب: 82]

7. ما عظمتی نداریم، همین اندازه عظمت داریم که می ایستیم؛ بعد همین را در رکوع، نصفه می کنیم؛ و بعد به سجده و خاک بر می گردیم. [نکته های ناب:83]

خواندن نماز بر روی بیلبورد تبلیغاتی در یمن!